เรื่องเด่น เรื่องเล่า "นักขุดกรุ"มือขลัง ขมังเวทย์ที่สุดในแผ่นดิน

โอนเงินร่วมบุญให้แล้วครับ ขอขอบพระคุณ คุณอาวันวิ และขออนุโมทนาบุญกับทุกท่านด้วยครับ

 

"สมเด็จบางขุนพรหม"
พิมพ์"เส้นด้ายเล็ก"!!!
ผลงาน"นักขุดกรุฯ"
==============

เป็นที่ทราบกันดีว่า ก่อนปี 2500 กรุวัดบางขุนพรหม โดนขโมยเจาะและใช้วิธี หย่อนเชือกตรงปลายหุ้มด้วยก้อนดินเหนียวลงไปจุ่มให้ "องค์พระ" ติดปลายเชือกขึ้นมา บ้างก็เทน้ำลงไป ดัน"พระลอยขึ้น" แล้วรีบจ้วงตัก ได้บ้างไม่ได้บ้าง แต่ที่แน่ๆคือทำให้พระเนื้อผงสมเด็จบางขุนพรหม ส่วนใหญ่ชำรุด หย่อนสวย หย่อนงาม !

บางคนก็ใช้ไม้ไผ่ ทำปลายเป็นตะขอลงไปควานแล้วเกี่ยวก้อนดิน ก้อนปูน เกาะติดก้อนพระ เมื่อได้แล้วก็มาแกะแบ่งกัน บางคนก็ได้ไปทั้งก้อนอย่างนั้น ไม่มีใครหวงแหนนัก ยิ่งพวกวัยรุ่น เอาสนุก เอามันส์ตามเพื่อนฝูงอย่างเดียว

บ้างที่พอมีความรู้ อ่านหนังสือมาก ก็หวังฟลุ๊ค อยากตกได้ทรัพย์สมบัติอย่างอื่น แต่ในกรุนี้ ไม่มีทรัพย์อื่นเลย มีแต่พระเครื่องเท่านั้น!

การลักลอบขุดกรุพระบางขุนพรหมดำเนินมาเป็นเวลาค่อนข้างนานปี มีการจัดเวรยาม ผลัดกันเข้าไปขุด นานเข้าก็มีคนทำตัวเป็น "ขาใหญ่" คอยกำกับ เก็บค่าหัวคิว คิดเป็นเงินไม่กี่สตางค์ บางคนก็แลกกับพระที่ตกได้ แบ่งกัน!

สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องปลีกย่อยสัพเพเหระที่คนรุ่นหลังไม่ทราบและมองข้าม ทั้งที่บางจุดเป็นประเด็นสำคัญมาก ในการชี้ แท้-เก๊ ของพระกรุบางขุนพรหม บางองค์ที่คลุมเครือ ดูเก๊ก็ได้ ดูแท้ก็ดี !

ส่วนพระองค์สวยที่โม้ว่าเป็น "กรุเก่า" เล่นหาตามขี้ปากเสี้ยนในปัจจุบัน เกินกว่าครึ่งเป็นของสุดยอดฝีมือ ทำปีละ 5 องค์ ลงงานนานทีหน แทบทั้งสิ้น เล่นและการันตีกันจนกลายเป็น "พระแท้" !!!

ข้าง...นัก (ลอก) เรื่องเล่า ก็ล้วนแต่เป็นคนรุ่นถัดมา เกิดไม่ทัน และไม่เคยสัมผัสวิถีการขุดกรุ ได้แต่เขียนลอกเรื่องราวตามก้นกันไป รวมทั้ง "คนขายพระ" ที่สะเออะทำตัวเป็น "เสี้ยนสมเดช" ทั้งประเทศ

วันนี้ "นักขุดกรุ" ที่แก่หง่อมชราภาพสุดๆ แต่ยังหลงเหลือสังขารลากมาถึงพ.ศ.นี้ ได้นำพระ "บางขุนพรหม" ที่เขาตกขึ้นมาได้กับมือ มอบให้ชมเป็นวิทยาทาน

เป็นพระที่ตกด้วยดินเหนียว เกาะเป็นก้อนขึ้นมา เพราะถูกเทน้ำใส่กรุช่วงแรกเป็นเวลานาน พระที่ตกได้ก่อนเปิดกรุไม่นาน จึงติดกันเป็นก้อนจำนวนมาก

บางก้อนมี 4-5 องค์ บางก้อนก็มากกว่า 10 องค์ ในยุคสมัยที่พระไร้ราคา การแกะพระออกจากก้อนจึงขาดความพิถีพิถัน ใช้มีดหรือไม้แซะออกอย่างง่ายๆ บางคนก็แช่น้ำชุ่มขยี้ขยำให้ดินกับปูนที่เกาะละลายแล้ว ดึงกระชากองค์พระออกไปแบ่งกัน ตามเวลาทำการที่ไม่อาจจะชักช้าได้

คุณตา (ควรเรียกตามวัยกว่า80ฝน) เล่าว่า อายุราว 15-16 ในตอนนั้น เป็นคนในซอยข้างวัด ตามเพื่อนๆเข้าไปสนุกสนานกับการขุดพระไม่มีความรู้ดอกว่า เป็นพระอะไร? มีราคาแพงหรือไม่?...

สมัยนั้นการเล่นพระใช้คำว่า "เช่า" แค่เงินหลักบาท หลักสิบ ก็หรูแล้ว

ส่วนใหญ่ใช้วิธี "แลกเปลี่ยน" ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากคำว่า "ซื้อ-ขาย" ให้เป็นบาปปาก

ชม "ภาพเล่าเรื่อง" ไม่เปลืองเวลากันดีกว่า...

พระสมเด็จบางขุนพรหม พิมพ์ "เส้นด้ายเล็ก" ซึ่งในพิมพ์เส้นด้ายนี้ นักสะสมกับนักพาณิชย์ แยกแยะเป็น "พิมพ์เส้นด้ายใหญ่-เล็ก" ตามขนาดขององค์พระ ยืนยันว่า พระในยุคที่ไม่ได้ใช้เครื่องจักร แต่กดด้วยมือมีขนาดหลากหลาย ใหญ่-เล็ก-ย่อมลง แตกต่างกันไป!

องค์นี้เกาะติดเป็นก้อน ได้แกะแบ่ง แล้วเก็บรักษาเป็นเวลานาน ประมาณ 40 ปีก่อนได้พยายามขูด แกะ แซะ เอาคราบปูน คราบกรุออก ใช้วิธีหยาบๆ เนื้อหาท่านจึงหลุดลอกออกไปไม่น้อย อีกสิบปีต่อมา พระเริ่มมีราคาค่างวด ท่านเอาไปลงรักปิดทองง่ายๆบ้านๆ แต่ก็ลอกล่อนไปเกือบหมดเหลือเท่าที่เห็น

ยังโชคดีมาก ทั้งที่ผ่านกรรมวิธีสมบุกสมบันมากมาย พระสมเด็จองค์นี้ก็ยังไม่แตกหัก บิ่นกระเทาะ!!!

แต่การที่พระเนื้อหลุดล่อนลอก ปริแยก ก็ทำให้เห็น "เนื้อใน" ว่า สมเด็จบางขุนพรหม นอกจาก "แก่ปูน" ยังมีเนื้อหาผงพุทธคุณชั้นเลิศครบถ้วน...

อาทิ เม็ดแดง เม็ดดำ เม็ดผง เม็ดดินกำแพงเล็กๆแบบเดียวกับ "วัดระฆัง" !!!

เป็นพระเนื้อผงที่ส่องเพลิน เนื้อผง 5 ประการสวยครบ เกินห้ามใจ!

ด้านหลังที่เนื้อหลุดลอก เพราะเป็นด้านที่เกาะติดเป็นก้อน เมื่อทำความสะอาดอย่างบ้านๆ เอาคราบกรุที่เหลือออกไปอีก จึงมีสภาพตามที่เห็น

ตรงบริเวณเนื้อเปิดทุกแห่ง มีเนื้อผงพุทธคุณ เม็ดดำ แดง เม็ดพระธาตุขาวขุ่นเหมือนนมข้นตามสูตรทุกองคาพยพ แต่ถ่ายภาพไม่เห็น ต้องลงกล้อง 10x หรือ 30 x จึงซึ้งตรึงตาตรึงใจ!

ด้านข้างทั้งสองก็อร่อยเหาะด้วยมวลสาร และการบิดเบี้ยวของทรวดทรงที่ผ่านกาลเวลาเกินศตวรรษ ส่วนเนื้อมีทั้งเนื้อยับย่น ปริแยก ขรุขระ และ "คราบกรุ" สีน้ำตาลไหม้ เป็นหย่อมๆ ตามภาพที่ถ่ายทอดให้ชมทุกมิติ ทุกด้าน

ด้านนี้ก็งดงามมาก เม็ดสีน้ำตาลใหญ่ๆนั้นเป็นคราบกรุที่หลงเหลือฝังในเนื้อ เจ้าของไม่อยาก "ขุด" ออกมาอีก เกรงเนื้อพระแตก และทำเนื้อหลุดมากเกินไป!

มุมนี้เป็นขอบด้านบนขององค์พระ ภาพอาจสว่างขาวมากไปนิด แต่องค์จริง ธรรมชาติของเนื้อหาสุดซึ้งงดงามมาก ส่องแล้วแทบวางไม่ลง!

ขอบนี้เป็นด้านล่าง ใต้ฐาน เอาปากกาวงให้เห็น บางส่วนของคราบกรุสีน้ำตาลไหม้ที่เข้มข้น หลงเหลือจากการล้างอย่างทรหดของคนโบราณที่ล้างแบบบ้านๆ ไม่มีหลักวิชา แต่ก็โชคดีเกินร้อยที่พระไม่พัง...!

วงแล้ว ก็วงจุดสำคัญบางจุดต่อเนื่อง

วงบนสุดคือ "ขอบปลิ้นพับ" ลงมา ยืนยันว่าพระสมเด็จบางขุนพรหม ส่วนใหญ่ใช้กรรมวิธีกดแม่พิมพ์จากด้านหลังมาด้านหน้า

องค์นี้เมื่อวงเส้นแล้ว สังเกตได้ว่า เส้นซุ้มโค้งใหญ่หนา แข็งแรง สวยงามสมส่วน

วงเล็กด้านล่างบริเวณช่วงแขน เป็น "เม็ดดินกำแพง" ติดแน่น...

ยืนยัน "บางขุนพรหม" มีมวลสารสำคัญนี้เช่นเดียวกับวัดระฆัง โชคดีที่การล้างและขุดเซาะคราบกรุ ไม่ดึง "เม็ดกำแพง" เม็ดนี้หลุดหายไป!

ตบท้ายด้วยภาพ เนื้อในที่เห็นมวลสารของจริง บริเวณเนื้อที่หลุดลอกเป็นปื้นๆ...

ที่จริงยังมีจุดสำคัญอีกมากที่ต้องใช้ปากกาวงและอธิบาย แต่เกรงเป็นหลักวิชาการมากไป เห็นแล้วรำคาญตา อ่านแล้วรำคาญใจ เหมือนพวกเสี้ยนที่พยายามหาเหตุผล ยกแม่น้ำ 8 สาย พล่ามอธิบายพระในมือตัวเองให้เป็นพระแท้

หนึ่งภาพมีค่ามากกว่าแสนคำ ล้านคำ ก็ต้องให้ภาพอธิบายในตัวเองบ้าง..

ขออาราธนา อำนาจบุญบารมี ท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์โต พรหมรังสี แด่สมาชิกและผู้อ่าน เจริญตา เจริญใจ รอดพ้นภัยน้ำท่วม และประสบแต่ความสำเร็จ แหวกพ้นอุปสรรคทุกประการ ทุกคน ทุกท่านครับ!!!

 

ร่ายเรื่อง "พระสมเด็จบางขุนพรหม" อย่างสนุก ปลอบประโลมหัวใจนักอ่าน ลืมเรื่องน้ำมาก ฟ้าคำรณ ฝนคำราม ลมแรงน่ากลัว ชั่วครู่

น้องณัฐวุฒิ มิใยไพเรื่องน้ำท่วม ส่งปัจจัยฝ่าน้ำ แหวกสายฝนมาเรียบร้อย

ต้องขอบพระคุณและโมทนาอีกครั้ง พรุ่งนี้ เทพเจ้าแห่งความสำเร็จ เดินทางครับผม!