เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพุธที่ ๒ กันยายน ๒๕๖๙

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพุธที่ ๒ กันยายน ๒๕๖๙

​

 

วันนี้ตรงกับวันพุธที่ ๒ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๖๙ เมื่อคืนนับว่าเป็นคืนที่ยากลำบากคืนหนึ่ง เนื่องเพราะว่าอาการมาลาเรียขึ้นสมองนั้น แสดงออกในลักษณะของปลายประสาทอักเสบ ทำให้เส้นผมบนศีรษะเหมือนอย่างกับเป็นเข็ม ถ้าลูบถูกเมื่อไรก็เจ็บเหมือนกับเข็มแทงเข้าไปในหัวตัวเอง..!

ฉันยาไป ๒ ขนานก็ไม่บรรเทาลงเลย จึงได้แต่ภาวนาหลับ ๆ ตื่น ๆ อยู่เป็นระยะไป ฟังเสียงฝนซึ่งตกกระหน่ำไม่แพ้ทางด้านจังหวัดกาญจนบุรี จนกระทั่งใกล้สว่าง จึงลุกขึ้นมาทำการทำงานตามปกติของตน พูดง่าย ๆ ก็คือเรื่องของโรคภัยไข้เจ็บนั้น ถ้าเราตั้งใจรักษาแล้วไม่หายก็ช่างมัน ในเมื่อยังมีชีวิตอยู่ ก็ทำหน้าที่ของเราไปก่อน

ตั้งแต่เช้ามืด ทางลูกศิษย์ของ "หลวงพ่อเจ้าคุณเชาวลิตร" - พระวชิรปัญญากร (เชาวลิตร ชิตงฺกุโร) เจ้าอาวาสวัดป่าประดู่ (พระอารามหลวง) เจ้าคณะอำเภอเมืองระยอง ก็นำอาหารเช้ามาถวาย ครั้นฉันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ยังมีปัจจัยใส่ซองทำบุญมาอีกต่างหาก ต้องขออนุโมทนาขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง

จากนั้นกระผม/อาตมภาพก็เดินทางไปยังอำเภอแหลมสิงห์ เพื่อไปยัง "วัดใหญ่พลิ้ว" บ้านตลาดพลิ้ว หมู่ที่ ๕ ตำบลพลิ้ว อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี ซึ่งวันนี้จะได้รับการตรวจยก "บ้านตลาดพลิ้ว" ขึ้นเป็นหมู่บ้านรักษาศีล ๕ ต้นแบบ

ครั้นไปถึง ปรากฏว่าเป็นระยะทางที่ไกลไม่น้อยเลย เนื่องเพราะว่าออกจาก "สวนป่าปฏิบัติธรรมบุราณรัตน์" ตำบลตะพง อำเภอเมือง จังหวัดระยองไป ตั้งแต่ประมาณ ๖ โมงกว่าเล็กน้อย แต่ว่าไปถึงวัดใหญ่พลิ้วเกือบจะ ๙ โมงครึ่งเลยทีเดียว..!

เข้าไปกราบสักการะพระประธานในโบสถ์ เห็นแล้วก็ต้องเชื่อใจว่า พระภิกษุสามเณรและญาติโยมวัดนี้ขยันจริง เนื่องเพราะว่าเช็ดถูเสียจนพระประธานลงรักปิดทองจนถลอกปอกเปิก เห็นเป็นสีดำสลับทองดูเข้มขลังมาก..! ตัวอุโบสถนั้นสร้างตั้งแต่ปี ๒๔๖๗ ก็น่าจะอยู่ในต้นรัชกาลที่ ๗ ประตูหน้าต่างยังเป็น "ไม้ฉลุทรงขนมปังขิง" แบบโคโลเนียลสไตล์อยู่เลย..!

เมื่อเข้าไปยังสถานที่ตรวจประเมิน วางข้าวของเรียบร้อยแล้ว ก็ได้เดินดูนิทรรศการต่าง ๆ ซึ่งของดีมีชื่อของที่นี่ก็คือ "ตังเมกรอบ" กระผม/อาตมภาพยังซื้อมาลองชิมดู ปรากฏว่ารสชาติหวานตัดขากันเลยทีเดียว..! น่าจะเอาไปฝากเพื่อนฝูงที่เป็นเบาหวานเป็นอย่างยิ่ง..!

 

เมื่อเดินดูนิทรรศการของเขาจนครบถ้วนแล้ว ก็ขึ้นไปนั่งรออยู่บนศาลา กราบทักทายหลวงพ่อพระครูวิโรจน์อินทคุณ, ดร. เจ้าอาวาสวัดใหญ่พลิ้ว เจ้าคณะตำบลพลิ้ว - แหลมสิงห์ ซึ่งท่านเป็นด็อกเตอร์รุ่นน้อง เนื่องเพราะว่ากระผม/อาตมภาพจบปริญญาเอกการจัดการเชิงพุทธรุ่น ๒ หลวงพ่อท่านจบรุ่น ๗ รุ่นเดียวกับ "หลวงพ่อแดง " - ท่านเจ้าคุณพระเมธีวัชรประชาทร, รศ.ดร. (ประยูร นนฺทิโย) เจ้าอาวาสวัดอินทาราม จังหวัดสมุทรสงคราม ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค ๑๕ มิน่าล่ะ..เนื่องจากว่าการบริหารจัดการ ภายในวัดทุกอย่างจึงดูเป็นระบบระเบียบไปหมด

ที่น่าทึ่งยิ่งกว่านั้นก็คือบุคคลที่ก้มหน้าก้มตาทำงานงก ๆ อยู่ โดยเฉพาะจัดกระถางธูปเชิงเทียน เตรียมพันสำลีและทาน้ำยาเอาไว้ สำหรับการจุดธูปเทียนบูชาพระก็คือ "หลวงพ่อพระครูพระครูสุจิตกิตติวัฒน์ " รองเจ้าคณะจังหวัดจันทบุรี ซึ่งปีที่แล้ว เราไปตรวจประเมินยกหมู่บ้านศีล ๕ ที่วัดของท่าน ปีนี้ท่านก็ยังอุตส่าห์เมตตามาช่วยงานทางด้านวัดใหญ่พลิ้วแห่งนี้

กระผม/อาตมภาพปรารภกับ "พระมหาวิเชียร ชาตวชิโร ป.ธ.๙" เลขานุการคณะอนุกรรมการขับเคลื่อนโครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ ว่า "เอารองเจ้าคณะจังหวัดมาใช้งานแบบนี้ ออกจะสิ้นเปลืองมากไปหน่อย..!"

เมื่อเดินดูสถานที่บนศาลา เจอเด็กนักเรียนโรงเรียนบ้านแหลมสิงห์ ซึ่งมาแสดงวงอังกะลุงต้อนรับ โดยที่ไม่ได้สนใจว่ากรรมการเพิ่งจะมาแค่คน ๒ คนเท่านั้น สอบถามจากครูบาอาจารย์แล้ว ปรากฏว่ามีเด็กมาถึง ๓๘ คน "พระมหาวิเชียร" ทำคอย่น บอกว่า "ฝากเรื่องรางวัลเด็กกับหลวงพ่อเล็กด้วยนะครับ กองกลางเกือบจะหมดแล้ว..!" กระผม/อาตมภาพบอกว่า "ไม่เป็นไร..แค่ ๓๘ เท่านั้น "เรื่องเล็ก" คำว่า "เรื่องเล็ก" นี่ก็คือเรื่องของหลวงพ่อเล็กนั่นเอง..!"

รอจนกระทั่ง "พระเดชพระคุณพระธรรมวชิรสุนทร" (ประเทือง อาภาธโร ป.ธ. ๔) ประธานคณะกรรมการบริหารกลางโครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ และคณะกรรมการอื่น ๆ มี "หลวงพ่อเจ้าคุณโม่ง" - พระราชวชิรมงคลวิสิฐ (อาทิตย์ สิริวฑฺฒโน) เจ้าคณะจังหวัดสระบุรี ซึ่งวันนี้ได้รับโปรดเกล้าเลื่อนขึ้นเป็นชั้นเทพที่ "พระเทพวชิรมงคลวิสิฐ" พร้อมกับ "พระมหาประกอบ โชติปุญฺโญ ป.ธ.๗, ดร." รองเจ้าคณะจังหวัดราชบุรี "พระสุพรรณวชิรโมลี, ดร." (ทวี รตนเมธี ป.ธ.๖) รองเจ้าคณะจังหวัดสุพรรณบุรี ต่างทยอยกันมาพร้อมกับคณะอนุกรรมการอีกหลายท่าน

 

พวกเราก็ได้รับนิมนต์เข้าที่เตรียมฉันภัตตาหารเพล ซึ่งข้าวปลาอาหารอุดมสมบูรณ์มาก แต่ขอโทษเถอะ..มีแต่กับข้าว ไม่มีข้าวเสียอีก พวกเราก็เลยเลือกฉันไปเรื่อยเปื่อยตามแต่ที่ตนเองจะชอบ จนกระทั่งเกือบจะอิ่มแล้ว ถึงมีข้าวผัดตามมา จึงได้รู้ว่านี่เป็นโต๊ะจีน..! เนื่องเพราะว่าคนจีนนั้นไม่ได้กินข้าวเป็นอาหารหลัก แต่ว่ากินข้าวในลักษณะ "ล้างปาก" มากกว่า ดังนั้น..โต๊ะจีนจึงมักจะเสิร์ฟข้าวมาทีหลังอยู่เสมอ

เมื่อพวกเราอิ่มกันแล้วก็ไปรออยู่ที่พระอุโบสถ จนกระทั่ง "หลวงพ่อโพไซดอน" - พระเทพสมุทรวัชราจารย์ (จรัล สิริธมฺโม) ประธานคณะกรรมการขับเคลื่อนโครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ หนกลางมาถึง เห็นท่านนับเงินยุก ๆ ยิก ๆ อยู่คนเดียว แล้วก็ส่งเงินจำนวน ๑๐,๐๐๐ บาท ให้กับ "พระมหาสมชาติ สุวิชาโน" ตากล้องประจำคณะกรรมการขับเคลื่อนโครงการหมู่บ้านศีล ๕ บอกว่า "คุณไม่มีเงินดาวเงินเดือนกับใคร เนื่องเพราะว่าเป็นแค่พระลูกวัด ให้เอาไปไว้เติมแก๊ส" ทำเอาพวกเราฮากันกลิ้ง บอกว่า "ห้ามเติมน้ำมันอย่างเด็ดขาดนะเว้ย..!" อีกฝ่ายหนึ่งรับเงินแล้วได้แต่หัวเราะ..แหะ..แหะ..!

จากนั้นพวกเราเข้าไปกราบพระ บูชาพระรัตนตรัยในอุโบสถ เมื่อสวดมนต์กันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ได้ถ่ายรูปหมู่ร่วมกัน จากนั้นเดินดูนิทรรศการอย่างเป็นทางการอีกครั้งหนึ่ง บรรดาคณะกรรมการผลัดกันสั่งซื้อข้าวของ ซึ่งวันนี้น่าจะถึงคิว "หลวงพ่อโพไซดอน" ของกระผม/อาตมภาพแล้ว ท่านเลยต้องเหมาเอาสาเกเชื่อมไป ๑๐ กิโลกรัมถ้วน ๆ ทำเอา "พระมหาโกรศชนรรทน์ สุเมธโส ป.ธ. ๙" รองเจ้าคณะจังหวัดจันทบุรี ซึ่งชื่อท่านอ่านยากสุด ๆ ถามว่า "แสลงหรือเปล่า ?"

กระผม/อาตมภาพหัวเราะก๊าก หันไปบอก "หลวงพ่อพระครูวิโรจน์อินทคุณ, ดร." ซึ่งเดินตามต้อย ๆ ไม่ห่างในฐานะรุ่นน้อง ทั้งที่ท่านอายุมากกว่ากระผม/อาตมภาพตั้ง ๙ ปี ว่า "ไอ้เรื่องกินสาเกเชื่อมแล้วแสลงนี้ มีแต่รุ่นพวกเราที่เข้าใจ สมัยนี้ไม่มีโรคหนองในแล้ว มีแต่โรคเอดส์ครับ" ทำเอาท่านอื่น ๆ ที่เพิ่งเข้าใจหัวเราะเฮฮาเป็นการใหญ่..!

 

เมื่อดูนิทรรศการจนจบแล้วก็ไปถ่ายรูปหมู่ร่วมกันที่บริเวณป้ายต้อนรับ จากนั้นก็ขึ้นสู่ศาลาเตรียมการประเมิน ดูการแสดงของเด็ก ๆ ซึ่งกระผม/อาตมภาพมอบเงินให้กับคณะอังกะลุงไป ๘,๐๐๐ บาท บอกว่า "ให้เด็ก ๆ คนละ ๒๐๐ บาท ถ้าเหลือแล้วก็เป็นของคุณครู" ก่อนจะหันมาบอกกับ "หลวงพ่อพระครูวิโรจน์อินทคุณ, ดร." ว่า "ของมันต้องมีครับหลวงพ่อ..!" ทำเอาท่านยิ้มกว้างขวาง

จากนั้นบรรดานักแสดงต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นการเต้นรำของผู้สูงอายุ หรือว่าการแสดงกายบริหารด้วยไม้พลอง ก็ไปรับรางวัลจากหลวงพ่อเจ้าอาวาสกันเอาเอง

เมื่อมีการแสดงมาก พวกเราก็ต้องตัดเวลาในการวิพากษ์ให้น้อยลง เพราะว่าจะต้องรีบวิ่งไปขึ้นเรือเฟอร์รี่ เพื่อข้ามไปค้างที่เกาะช้าง เนื่องจากว่าที่จังหวัดตราดนั้น ปีนี้ให้พวกเราต้องไปตรวจประเมินที่เกาะช้าง ถ้าไปช้าจะข้ามเรือเฟอร์รี่ไม่ทัน คณะกรรมการจึงให้ "พระครูปลัดสิทธิวัฒน์" (หลวงพี่น้ำฝน) รักษาการเจ้าอาวาสวัดไผ่ล้อม (พระอารามหลวง) จังหวัดนครปฐม และกระผม/อาตมภาพ วิพากษ์วิจารณ์ในงานของที่นี่แค่ ๒ คนเท่านั้น

จากนั้นก็ทำพิธีปิด แล้วถ่ายรูปหมู่ร่วมกัน กระผม/อาตมภาพให้ "น้องเล็ก" (นางสาวจิราพร ซื่อตรงต่อการ) ซึ่งรู้ทางหนีทีไล่ดีกว่าคนอื่น ขยับรถออกมารออยู่แล้ว จึงได้วิ่งออกมาก่อน กว่าจะไปถึงที่ท่าเรือเฟอร์รี่ของจังหวัดตราด ก็ใช้เวลาเกือบชั่วโมงทีเดียว จึงได้บันทึกเสียงธรรมจากวัดท่าขนุนเอาไว้ก่อน

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันพุธที่ ๒ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)